UTRECHT – Terwijl veel mensen op Vaderdag hun vader in het zonnetje zetten, voelt die dag voor anderen juist als een pijnlijke herinnering aan iemand die er niet meer is. Daarom organiseren Kiki Mossink en Charlotte Leemans op 21 juni in Vogelfrei Utrecht de eerste editie van ‘Zonder-Vaderdag’: een middag voor iedereen die zijn of haar vader moet missen.
“Het leven zonder vader neemt voor altijd ruimte in,” zegt initiatiefnemer Kiki Mossink. “Zeker rond Vaderdag merk je dat extra.”
Het idee ontstond vanuit haar eigen verlies. Kiki verloor haar vader in 2025, terwijl haar kantoorgenoot Charlotte Leemans haar vader al in 1991 verloor. Tijdens gesprekken ontdekten ze dat het gemis, ongeacht hoe lang geleden iemand is overleden, een blijvende rol speelt in het leven.
“Als iemand zegt dat hij ook een ouder heeft verloren, dan denk ik meteen: jij begrijpt wat ik bedoel,” vertelt Kiki. “De wereld gaat door, je gaat weer werken en doet weer mee met alles. Maar ik sta op en ik ga naar bed en ik denk eraan. Het gemis is er voortdurend.”
Van idee naar evenement
Kiki en Charlotte kennen elkaar al sinds 2014. Ze werkten als zelfstandige collega’s aan verschillende projecten en delen inmiddels al zes jaar een kantoorruimte.
Toen Kiki de behoefte uitsprak om meer ruimte te creëren voor gesprekken over het verlies van een vader, hoefde Charlotte niet lang na te denken.
“Ik besprak het idee met Charlotte en die zei: we kunnen dit toch gewoon doen? Een kwartier later bestond Zonder-Vaderdag onder de vlag van Zonderdag.”
Ruimte voor verhalen
Tijdens de middag bij Vogelfrei staat ontmoeting centraal. Deelnemers gaan in kleine groepen met elkaar in gesprek aan de hand van zogeheten Authentic Relating-oefeningen, waarbij ruimte wordt gemaakt voor persoonlijke verhalen zonder oordeel of advies.
“Wie was hij? Waarin lijk je op hem? Wat heeft hij je geleerd? Wat doet het gemis met je? Hoe rauw voelt jouw rouw?” zegt Kiki. “Dat zijn de vragen die we met elkaar willen onderzoeken.”
Volgens haar kan het waardevol zijn om ervaringen te delen met mensen die hetzelfde hebben meegemaakt. “Je hebt soms het gevoel dat je dit alleen doet, terwijl er waarschijnlijk heel veel mensen zijn die precies hetzelfde meemaken. Op straat lopen er honderden rond die hetzelfde verdriet kennen.”
Asbak kleien en proosten op papa
Hoewel verlies een serieus onderwerp is, willen de initiatiefnemers voorkomen dat de middag te zwaar wordt. Daarom is er naast gesprekken ook ruimte voor creatieve activiteiten. Bezoekers kunnen een asbak kleien, een herinneringsobject maken of een ‘kei-van-een-vader’-steen beschilderen.
“Zoals we dat vroeger op school deden in de jaren tachtig en negentig,” zegt Charlotte. “We willen een laagdrempelig evenement neerzetten waar verhalen gedeeld kunnen worden zonder sociale druk.” Daarnaast wordt een altaar ingericht met foto’s van overleden vaders en sluiten de deelnemers de middag af met een gezamenlijke toast.
“Mijn vader hield wel van een goed glas wijn,” zegt Kiki. “Ik hoop dat hij ergens meeproost.”